Onderweg, Saint Palais, Saint-Jean-Pied-de-Port

door 17nov,19

Saint Palais en
Saint Jean Pied de Port

Nadat ik Sonja naar het gemeentehuis had gebracht, kon ik met de bus richting Pyreneeën vertrekken. Na 15 kilometer stapte ik uit omdat ik de laatste 15 kilometer wilde lopen en mooi op tijd in Sant Jean le Port wilde aankomen.

Het was prachtig weer, mooei wolkenluchten, later mooie heldere luchten en kraakheldere vergezichten. Prachtig weer voor de oversteek door de bergen, morgen en overmorgen.
Ik was helemaal tevreden en genoot volop van de wandeling.
De rustdag had me goed gedaan.

De hike over de GR 78 was ronduit stil, vanaf Saint Palais waren er al heel wat pelgrims actief. In Saint Jean Pied le Port ontplofte de situatie, van heinde en verre waren de pelgrims aangereisd, velen stonden in de rij voor het pelgrimsbureau om een paspoort op te halen en het adres voor een bed te bemachtigen.
De sfeer was prettig gespannen, bijna iedereen begon aan iets nieuws, iets nieuws waar ze al heel lang naar hadden uitgekeken.

Beilari

Voor mijn verblijf in Saint Jean Pied le Port had ik een bed gereserveerd bij Beilari, omdat ik in de loop der jaren steeds las dat dit een goed adres zou zijn om te verblijven. Duurder dan een recht toe recht aan auberge, maar wel waar voor je geld.

Na de vrijheid die ik gewend was op de GR 78 moet ik zeggen dat het wel even wennen was. Maar dat lag niet alleen aan Beilari.
Toen ik binnenkwam kon ik nog net aansluiten bij een kennismakingsrondje dat door de staf van Beilari gegeven werd aan een deel van de gasten voor die dag.
Later op de dag zouden nog meer gasten op deze manier worden ontvangen, in totaal ruim twintig personen, best overzichtelijk.

De staf van Beilari draaide een vast opgesteld ritueel, dat er op gericht was alle nieuwkomers binnen 24 uur pelgrim te maken. Dat werd door de nieuwkomers heel erg mooi gevonden, ik keek er met een geamuseerd oog naar. Dat ligt aan mij, ik weet het.
Ik ben allergisch voor groepsdwang, zeker als het over pelgrimeren gaat. Ik vind dat pelgrimeren bij uitstek een individuele en persoonlijke invulling verdient.

Maar al met al complimenten, een gelikt programma, heel professioneel opgezet en uitgevoerd. Zijn geld waard.
Verblijf, diner en ontbijt kostten bij elkaar € 38,00.

Beilari, Pelgrimsherberg

40 Rue de la Citadelle,
64220 Saint-Jean-Pied-de-Port, Frankrijk
telefoon:
+33 5 59 37 24 68

Hier begint het echt

Hier begint een volgende fase op mijn reis van dit jaar. Ik moet de herinnering aan de GR 78 en Frankrijk opbergen en er later van genieten. Vanaf hier gelden andere wetten en regels.

Als je Saint Jean Piede le Port binnenkomt is het eerste wat je opvalt dat het er erg toeristisch is. Er lopen veel dagjesmensen rond. Voordeel is wel, dat als je warm en bezweet bent met een rugzakom, je bewonderend werd aangekeken.
Een groepje kleine Aziatisch uitziende vrouwen vroeg of ze met mij op de selfie mochten. Door het lengteverschil en de situatie voelde ik me even de Eifeltoren, maar er werd veel gelachen.

Al snel zie je alleen de pelgrims maar. Of eigenlijk de pelgrims-in-spé, want het overgrote deel van de pelgrims komt hier met openbaar vervoer of anderszins aan om vanaf hier hun tocht te starten. Bij het pelgrimskantoor halen ze een pelgrimspaspoort en de laatste informatie voor de wandeltocht.

Alles bij elkaar heb ik ruim twintig nationaliteiten gezien en gesproken, men komt van over de hele wereld, echt waar.

Ook de manier waarop men de “camino” wil gaan beleven is heel verschillend, ik zag van alles, haast niet te typeren.

Alles kan; een weekendje camino als vrijgezellenfeest, een weekje camino met de plaatselijke wandelclub, drie weken camino met de bond van plattelandsvrouwen of gewoon met alle tijd en open blik, kijken of ze voor de winter invalt Santiago nog halen.

Ik heb ze allemaal gesproken, en geloof me, ze genoten allemaal.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *