Walk of Wisdom

 

Vorige week, waarschijnlijk de laatste week van 2018 waarin de herfst liet zien hoe het deze zomer was, hebben we samen, Corry en Frans Bergmans, drie dagen gewandeld op de Walk of Wisdom.
Voor de niet-pelgrims onder jullie, de Walk of Wisdom is een wandeling van 136 kilometer rondom Nijmegen. De wandeling gaat door twee landen, drie provincies en elf gemeenten.

Als je inschrijft voor de wandeling krijg je een speld, de Pelgrim. Dat is het icoon van de tocht.
Je kunt de speld onderweg dragen en je vindt het icoon ook op de markeringsbordjes onderweg.
Voor onderweg krijg je ook een mooie leren veter met daaraan een soort duivenring met je inschrijfnummer.
Onderweg kun je in de elf gemeenten waar je door komt een gekleurd vogelringetje halen. Samen een mooie herinnering aan de tocht.

De veter en de ringetjes zijn een persoonlijke variant op het Vierdaagse kruis of andere met prestaties verdiende medailles.
Maar deze is persoonlijk, er is er maar één veter met de ring met jouw inschrijfnummer.

 

Pad van je eigen wijsheid

De Walk of Wisdom: een goede week lopen met telefoon en internet zoveel mogelijk uit. Tijd om na te denken over je leven en plaats in het grotere geheel. Breng je voeten in beweging en laat je geest vrij…

Meer lezen op de site van Walk of Wisdom

Balans

Wandelen, alleen of samen met mijn vrouw, is een manier om mijn balans terug te vinden.
Bijkomen van een hectische periode, bijkomen van de spanning van een heftige ervaring, bijkomen van de beslommeringen van het leven van alle dagen.

Lang geleden kwam ik al eens tot de conclusie dat het leven geen zin heeft als je er zelf geen zin aan geeft en op dit soort wandelingen mijmer ik over die gedachte verder.

Niet steeds hoor, want ik kan grenzeloos genieten van stilte of juist de geluiden en aandacht van en voor natuur, omgeving en medewandelaars.

Het is heerlijk als je enkele dagen kunt genieten van het voorrecht gezond en goed voorbereid onderweg te zijn.

Herfstvakantie 2018

Eigenlijk was ik van plan de Walk of Wisdom alleen te gaan lopen in september, maar het kwam er maar niet van en omdat je dingen niet eeuwig kunt uitstellen besloten we samen enkele dagen te gaan lopen.

Camping Lagerwald werd in Groesbeek aan de grens bij Wyler gevonden als onze uitvalsbasis. Vanuit de caravan gingen we per auto, fiets en bus drie dagen wandelen, drie dagetappes van ongeveer 15 kilometer per stuk.

Nijmegen -Beek, Beek-Kranenburg en Kranenburg-Plasmolen, steeds ongeveer 15 kilometer.

Het weer was prachtig, met mooie zonsopkomsten en heerlijk weer overdag. Het leek wel zomer.

Op zaterdag 20 oktober hebben we meegedaan aan de vertrekceremonie voor de Walk of Wisdom.
Verzamelen bij het beeld van Marieke van Nimwegen, uitleg bij de Stevenskerk, stille wandeling naar de Valkhofkapel en daar een vertrekceremonie.
Er waren ongeveer twintig mensen die deze zaterdag op pad gingen. Soms voor een tocht van een week, soms voor een dagtocht en anderen zoals wij voor enkele dagen.

De organisatie raad aan de tocht in één keer te lopen, dat geeft inderdaad het gevoel er helemaal uit te zijn en echt bij de zin van een tocht als deze te komen. Maar voor ons zat er dat niet in, beter drie dagen dan niks. Per slot van rekening kunnen we vooruit kijken naar nog twee van deze korte tochten om de hele wandeling uit te lopen.

We kennen het gevoel van lang onderweg zijn nog uit 2016, van onze tocht naar Santiago.
Zeven weken eten, slapen en wandelen en verder niks.

Onderweg

We hebben in drie dagen de eerste 45 kilometer gelopen. Dat waren heel afwisselende en verschillende tochten.

De eerste 15 kilometer door de Ooijpolder met wijdse uitzichten, graslanden, vee en oude kerkjes met als eindpunt Beek.
Beek is een mooi dorp met een mooi terras bij Hotel ‘t Spijker en achter het hotel, ongeveer 100 meter lopen een super supermarkt met lekkere en voedzame hapjes voor pelgrims.

Tussen Beek en Kranenburg werd de Duivelsberg bedwongen. Een sportieve prestatie voor menig pelgrim en een druk wandelgebied. Op iedere kruising kwamen we wel wandelaars tegen, ze liepen allemaal andere routes.
Een stevige wandeling, die naar het einde naar Kranenburg toe als een nachtkaars uitgaat. Gelukkig maar, het hoeft niet van begin tot einde spannend te zijn.

Kranenburg-Plasmolen was een prachtige wandeling door het Duitse Reichswald. Een van die plaatsen en gebieden waar ik een dubbel gevoel bij krijg, een prachtige natuur met een verschrikkelijke geschiedenis. Verder in Nederland de Sint Jansberg, een werkelijk prachtig gebied.
De grote verassing was in Plasmolen, ongeveer 50 meter vanaf het punt waar we de route verlieten, was een bushalte.
Met na tien minuten een bus naar Nijmegen.

Vanaf Nijmegen weer de bus naar Kranenburg.
Men weet wat de Nederlandse OV-kaart is, maar kan er niks mee. We werden vriendelijk welkom geheten door de chauffeur en met een wijds gebaar naar een zitplaats verwezen.
We mochten gratis mee terug.

Onderweg gezien

Wij zijn al een dagje ouder en hebben al heel wat leermomentjes moeten slikken en pakken daarom een tocht als deze rustig aan.
We genieten van de tijd die we hebben, we genieten van de mogelijkheden die we hebben, we genieten van onze gezondheid, we genieten van alles wat we onderweg zien. Zowel van de mooie natuur en cultuur als van de mensen die onderweg zijn.

We zien mensen, in de morgen, vol bravour vertrekken en als we ze onderweg weer tegenkomen, zien we ze stapje voor stapje inkakken, omdat de pijp steeds leger raakt. Naar mate de dag verstrijkt kijk ik meer en meer met mijn oog als wandeltrainer. Daarbij valt het me steeds weer op dat mensen heel verschillend op pad gaan. Getraind en ongetraind, goed voorbereid of overhaast vertrokken.

Ik weet dat de charme van pelgrimeren is dat mensen op pad gaan zoals het leven hun bij de start brengt, maar net als bij onze tocht naar Santiago, zag ik vorige week voor enkele mensen de tocht mislukken, omdat ze niet goed waren voorbereid.

Ik behoor niet tot de groep diehards, die vind dat pelgrimeren pijn moet doen om er het meeste profijt van te hebben. Een goede voorbereiding helpt een beginnende pelgrim vooruit en geeft de mogelijkheid bezig te zijn met zichzelf, niet met zijn zere voeten of knellende rugzak.

Ik zie training als een ontdekkingstocht van je eigen mogelijkheden en onmogelijkheden en als je het goed aanpakt kan een trainingsprogramma al een pelgrimsreis op zich zijn.

 

Pelgrimeren kun je leren, pelgrim worden doe je zelf

Met dit motto als uithangbord heb ik projecten opgezet om beginnende pelgrims, hikers en rugzakwandelaars te leren hoe ze op pad kunnen gaan. Kijk hiervoor naar deze link, het betreft een project dat in oktober afliep, maar binnenkort wordt herhaald

Voor mensen die van begin af aan willen leren hoe een lange meerdaagse wandeling in elkaar moet zitten, zijn we een project begonnen dat De Omloop heet. Een leerproject voor hikers dat zal gaan resulteren in een e-book als leidraad voor een wandeling langs Maria-kapellen in Midden Brabant.

Als je aan wandelen met de rugzak wilt proeven en het leuk vindt met anderen samen aan een project te werken neem dan contact op.

Subscribe To Our Newsletter

Join our mailing list to receive the latest news and updates from our team.

You have Successfully Subscribed!